Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΠΙΒΟΥΛΗ
Ιστορική αναδρομή

Οι Βούλγαροι δεν θέλουν μονάχα οι ίδιοι. να πιστεύσουν, αλλά θέλουν να κάμουν και τούς άλλους να πιστεύσουν, τα όσα μυθοπλαστικά έγραψε γι’ αυτούς ο Αγιορείτης μοναχός Παϊσιος* στην εργασία του, πού κυκλοφόρησε στα 1762: Ιστορία Σλαβονοβουλγαρική του λαού των Βουλγάρων, των Τσάρων και των Αγίων αυτών, να πιστεύσουν τα όσα φαντασιώδη εκθέτει ο Επίσκοπος Βράστης Σωφρόνιος Βλαδισλάβωφ στα έργα του πού κυκλοφόρησαν στα 1844: βίος και παθήματα του αμαρτωλού Σωφρονίου και Το Βιβλίον των Βουλγάρων και τέλος να πιστεύσουν τα όσα τερατώδη και εξοργιστικά αναφέρει ο Ουγγρο - Ρώσος Γεώργιος - Ιούλιος Βενελϊνος στο βιβλίο του πού τυπώθηκε στα 1829 : Οι αρχαίοι και οι νεώτεροι Βούλγαροι στις πολιτικές, εθνολογικές και θρησκευτικές σχέσεις τους προς τους Ρώσους, όπου ο Ορφεύς, ο Όμηρος, ο Θουκυδίδης, ο Αριστοτέλης, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Ιουστινιανός, αυτός ο ίδιος ο Βασίλειος Βουλγαροκτόνος κ.α. παρουσιάζονται σαν Βούλγαροι και ο Βουλγαρικός λαός, πού προήλθε από την Ινδία, είναι γενάρχης όλων των λαών της Ευρώπης και του οποίου Βουλγαρικού λαού τη δόξα σφετερίσθηκαν οι Έλληνες κλπ.
Αν σε όλα αυτά και σε πολλά άλλα παρόμοια κατασκευάσματα της φαντασίας προστεθεί και η εύκολη επιτυχία, με την επέμβασι του Ιγνάτηεφ τής Ρωσίας, του Σχίσματος τής Βουλγαρικής Εκκλησίας, στα 1871, καθώς και η με ξένες Ρωσικές, δαπάνες Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, στα 1878, η οποία δεν έκαμε μονάχα ανεξάρτητο κράτος τη Βουλγαρία, αλλά και το μεγαλύτερο στην Ελληνική Χερσόνησο, είναι εύκολο να εξηγήσουμε το αχαλίνωτο και αρπακτικό πνεύμα, πού κυριάρχησε στον Βουλγαρικό λαό, έτσι πού να βλέπει όλους τούς άλλους γειτονικούς του λαούς σαν νάνους μπροστά του η σαν υποχρεωμένους να υποκύπτουν στη θέλησί του, να βλέπει στον εαυτό του τον περιούσιο εκείνο λαό, στον οποίο ανήκει, Θείω δικαιώματι, η ηγεμονία στην Ελληνική Χερσόνησο.
Από τότε, η Βουλγαρία, έχοντας ωμολογημένη την συμπαράσταση τής Ρωσίας, έγινε ασυγκράτητη στις βλέψεις της στην Ελληνική Χερσόνησο, έτσι πού να δικαιώνεται απόλυτα η επιγραμματική εκείνη αποστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου, πού την διατύπωσε στο υπόμνημά του στις 26 Φεβρουαρίου 1919 προς την Ελληνική Επιτροπή της Διασκέψεως τής Ειρήνης των Παρισίων:
..Εις την Βαλκανικήν ευρισκόμεθα ενώπιον φαινομένου παρομοίου προς εκείνο, το οποίον είδομεν δημιουργούμενον εις την Κεντρικήν Ευρώπην (σημ. υπονοεί το περίφημον πιστεύω των Γερμανών, κατά το όποιον η Γερμανία είναι υπεράνω όλων). Η Βουλγαρία είναι ή Πρωσία των Βαλκανίων.
Αν και τυγχάνει, μετά το Αλβανικόν, το μικρότερον έθνος, ήθέλησε να επιβάλη διά τής βίας την ηγεμονίαν της. Εκ τής ιστορίας των τελευταίων
ετών καταδεικνύεται ότι και οι πλέον καλόπιστοι και επωφελείς προτάσεις δεν επέβησαν ικαναί να ικανοποιήσουν την Βουλγαρίαν, την αποβλέπουσαν πάντοτε εις την ηγεμονίαν τής Βαλκανικής. θα απετέλει, ως εκ τούτου, η επίδειξις συμπαθείας προς τούς Βουλγάρους νοσηρόν αισθηματισμόν και μεγάλην αδικίαν. Δεν έπαυσα, άλλωστε, να φαίνωμαι κατ’ εξοχήν διαλλακτικός προς αύτοις, ελπίζων ότι θα επείθοντο να συμμετάσχουν καλοπίστως εις Βαλκανικήν Συνομοσπονδίαν. τελικώς όμως, αντελήφθην ότι θα ήτο παραφροσύνη το να ελπίζεται ότι θα εδέχοντο, ειλικρινώς, παν ό,τι δεν θα τούς έδιδε την ηγεμονίαν, την οποίαν επιδιώκουν...
Λόγια σκληρής αλήθειας, πού μπορούν να διαγράψουν τη σκιαγραφία του αιματοβαμμένου συνόλου των Έλληνο-Βουλγαρικών σχέσεων, από την εποχή που πέρασαν το Δούναβι (679 μ.Χ.) οι Ουνικές ορδές του Ασπαρούχ. Πραγματικά, αν χωρίς την παραμικρή ζηλοτυπία αφήσουμε κατά μέρος τη ζοφερή δόξα των Βουλγαρικών επιτευγμάτων επί Κρούμου ή Συμεώνος ή Σαμουήλ ή Ασανιδών και φθάσουμε στη νεώτερη ιστορία τους, θα ιδούμε ότι η ιστορία αυτή, ευθύς από την αρχή, από τότε δηλαδή πού οι Βούλγαροι συνειδητοποίησαν την εθνική τους υπόστασι, η οποία διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε χάρις στην ευεργετική επίδραση του Ελληνικού Κλήρου, του Ελληνικού Πνεύματος και της Ελληνικής Γλώσσης, Θεμελιώνεται από τους ηγέτες του Βουλγαρικού λαού σε φανατικό μίσος κατά τής Ελλάδος, κατά των Ελλήνων και κατά παντός Ελληνικού.
Αλλά οι διαπιστώσεις αυτές δεν είναι μονάχα Ελληνικές.
Η Διασυμμαχική Επιτροπή για τα Βουλγαρικά εγκλήματα κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά από επιτόπια έρευνα και εξέτασι από τις 11 Φεβρουαρίου ως της 21 Απριλίου 1919, στο τελικό συμπέρασμα της από 325 σελίδες εκθέσεως της (Rapports et enquetes de la Commission Intrallies sur les violations du droit de Gens, comisses en Macedoine Orientale par les armies Bulgares) καταλήγει:
Πώς να χαρακτηρίσουμε ένα κράτος, που δείχνει τόσο βαθειά υποκρισία, παραβιάζει τόσο εύκολα το λόγο του, περιφρονεί τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τις στοιχειοδέστερες αρχές τού Κοινού Δικαίου, που καταδικάζει σε φρικτά βασανιστήρια χιλιάδες ανθρώπους, που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα μέσο, οσοδήποτε βάρβαρο και αν είναι, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις του, την πλεονεξία του και τις φιλοδοξίες του.
Θα αρκεσθούμε μονάχα στο να πούμε ότι είναι επικίνδυνο, όχι μονάχα στους άμεσους γείτονές του, αλλά και σ’ ολόκληρη την πολιτισμένη ανθρωπότητα.
Πρέπει να καταδικασθεί στο να επανορθώσει το κακό πού έκαμε, όσο αυτό είναι δυνατό. Και όσο αφορά την τιμωρία, πού του αξίζει αυτή θα πρέπει βασικά να συνίσταται στο να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, έτσι πού να είναι αδύνατο να επαναλάβει τις εγκληματικές επιχειρήσεις του.
Αλλά και ο Jacques Bainville σχολιάζοντας τότε τη Βουλγαρική κακοπιστία και ειδικά τις επανειλημμένες προδοσίες τής Βουλγαρίας προς τη Ρωσία, στην οποία χρωστάει την απελευθέρωσί της, σε άρθρο του στην παρισινή Liberte για τον βουλγαρικό κυνισμό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:
…κανέναν δεν μίσησε η Βουλγαρία περισσότερο από τη Ρωσία, πού σ’ αυτήν χρωστάει την απελευθέρωσί της. Δυό λέξεις λείπουν από τη Βουλγαρική γλώσσα: η αγάπη και η ευγνωμοσύνη.

ΠΙΝΑΞ 2

Πληθυσμός Ευρωπαϊκής Τουρκίας. Απογραφή Χιλμή Πασά 1904
Μουσουλμάνοι 1. 823.500
Έλληνες 1.619.300
Βουλγαρόφωνοι 455.000
Εβραίοι 151.235
Αρμένιοι 95. 350
Σέρβοι 16.550
Κουτσόβλαχοι 13. 750
Αθίγγανοι 8.890
Σύνολον 4.183.575
Πληθυσμός βιλαετίου Μοναστηρίου (πλην Σαντζακίων Δίβρης και Ελβασάν).
Aπογραφή Χιλμή Πασά 1904
Έλληνες 250. 000
Μουσουλμάνοι 223. 000
Βουλγαρόφωνοι 143.000
Εβραίοι 4.950
Σέρβοι 13.150
Κουτσόβλαχοι 6.150
Σύνολον 670. 250
Πληθυσμός βιλαετίου Θεσσαλονίκης. Απογραφή Χιλμή Πασά 1904
Έλληνες 362.000
Μουσουλμάνοι 423.500
Βούλγαροι 128.000
Εβραίοι 69. 200
Σέρβοι 1.400
Κουτσόβλαχοι 7.350
Αθίγγανο. 8.650
Σύνολον 1.070.100

* Βούλγαρος μοναχός Πασιος εμόνασε στη Μονή Χιλαναριου του ‘Αγίου Όρους κα μετά στη Μονή Ζωγρέφου. Μιλούσε τα Ελληνικά, τα Μιξοβουλγαρικά και λίγα Ρωσικά (Χρ. Α. Νάλτσα : Ένθ. αν. ‘ι και Μ. Αρναούτωφ : Πασιος Χιλανδρινός, προσωπικότης, έργα, εποχή. Στη Βουλγαρική γλώσσα. Σόφια, 192).

Πηγή: Θεόδωρος Κ. Π. Σαράντης, Η συνωμοσία κατά της Μακεδονίας.

 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com