H ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Το Μακεδονικό, δημιουργήθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα από την προσπάθεια των ιδρυθέντων τριών Βαλκανικών κρατών, της Ελλάδας, της Σερβίας και της Βουλγαρίας να προσεταιριστούν τους πληθυσμούς η κάθε μία για λογαριασμό της.

Την εποχή εκείνη, το πληθυσμιακό μωσαϊκό αποτελούνταν από Έλληνες (ελληνόφωνους, σλαβόφωνους, βλαχόφωνους και αλβανόφωνους), Βουλγάρους, Σέρβους και λίγους Ρουμάνους και Αλβανούς, ενώ επιπλέον κατοικούσαν στη Μακεδονία πολλοί Τούρκοι και γενικά μουσουλμάνοι και υπήρχε, κυρίως στη Θεσσαλονίκη, μία μεγάλη εβραϊκή κοινότητα. Όλοι αυτοί, συμβίωναν μάλλον ειρηνικά ως το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, οπότε προβλήθηκαν δυναμικά οι εθνικές διεκδικήσεις των Βουλγάρων στην περιοχή. Σε αντίδραση στη βουλγαρική διείσδυση οργανώθηκε η ελληνική αντίσταση, αρχικά γύρω από τις ελληνικές κοινότητες, τις εκκλησίες και τα σχολεία και αργότερα με τον σχηματισμό ανταρτικών ομάδων.
Οι εθνικιστικές διαμάχες για τη Μακεδονία διήρκεσαν από το 1870 έως το 1918. Ύστερα από τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913) και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους οποίους απελευθερώθηκε η περιοχή από τους Τούρκους, προσδιορίστηκε και το οριστικό καθεστώς της Μακεδονίας, μετά το διαμοιρασμό της ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη. Έτσι, η Ελλάδα έλαβε το 51,56% της περιοχής (έκταση 34.603 τ.χλμ, η Σερβία το 38,32% (25.713 τ.χλμ. και η Βουλγαρία το 10,12% (6.789 τ. χλμ.

Οι διαμάχες, είχαν στην αρχή θρησκευτικό χαρακτήρα, μετά την απόσχιση της βουλγαρικής Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και τη δημιουργία της Εξαρχίας. Έλαβαν όμως και εθνικό χαρακτήρα, με την προσπάθεια της βουλγαρικής προπαγάνδας να καλλιεργήσει μαζί με την θρησκευτική και εθνική συνείδηση στο σλαβικό στοιχείο που κατοικούσε κυρίως στο κέντρο της Μακεδονίας.

Ακραιφνείς Βούλγαροι εθνικιστές άρχισαν από το 1890 να δημιουργούν επαναστατικές ομάδες με σκοπό τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων της Μακεδονίας. Η πιο γνωστή από αυτές, ήταν μία μυστική οργάνωση, η ΤMORO (Taina Makedonsko-Odrinsko Revolucionerna Organizacija =Μυστική Μακεδονο-Ανδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση) και η οποία αργότερα ονομάστηκε ως «Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ).

Η ΕΜΕΟ ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 23 Οκτωβρίου 1893 από βουλγάρους της Μακεδονίας, με επικεφαλείς τους Ντάμε Γκρούεφ, Χρήστο Τατάρτσεφ, Πέρε Ποπάρσωφ, Ιβάν Χατζηνικόλωφ, Αντόν Δημητρώφ και Χρήστο Μπαταντζίεφ. Σκοπός της οργάνωσης ήταν η ένωση των πληθυσμών της Μακεδονίας και της Θράκης, ανεξαρτήτως εθνικότητας για να επαναστατήσουν, με στόχο την αυτονόμηση της Μακεδονίας από την Οθωμανική κυριαρχία. Σύμφωνα όμως με τις μαρτυρίες των περισσότερων ιδρυτών της, η οργάνωση επεδίωκε την προώθηση του βουλγαρισμού στο χώρο της Μακεδονίας.
Όταν το καλοκαίρι του 1895, η εξτρεμιστική πλευρά της οργάνωσης εξαπέστειλε από τη Βουλγαρία ένοπλες ομάδες για να προκαλέσουν επανάσταση στην περιοχή, μη βρίσκοντας καμία υποστήριξη από τους πληθυσμούς της περιοχής, ο τουρκικός στρατός μπόρεσε εύκολα να τις διαλύσει.
Το ίδιο έτος, με τη βοήθεια της νέας βουλγαρικής κυβέρνησης του Στοίλοφ (1894-1899), πραγματοποιήθηκε στη Σόφια συνέδριο των διαφόρων Βουλγαρομακεδονικών συλλόγων. Από το συνέδριο εκλέχθηκε η «Ανώτατη Μακεδονική Επιτροπή (Varhoven Komitet) για τον καλύτερο συντονισμό των επαναστατικών ενεργειών στη Μακεδονία. Στόχος του κομιτάτου, ήταν ο ξεσηκωμός όλων των κατοίκων της Μακεδονίας κατά της Οθωμανικής εξουσίας, για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης ή αυτόνομης Μακεδονίας η οποία αργότερα θα ενώνονταν με τη Βουλγαρία. Το ισχυρό πρόσωπο στην επιτροπή, ήταν ο στρατηγός Τόντσεφ, προσωπικός φίλος του Πρίγκηπα της Βουλγαρίας Φερδινάνδου.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com