0 Αγώνας κατά το 1907 και το 1908

Όλο το 1907 οι Έλληνες, αλλά και οι Σέρβοι βορειότερα συνέχισαν τήν επιθετική τους δράση κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Καθώς όμως βελτιωνόταν ή ελληνική οργάνωση λιγόστευε ή ανάγκη για δραστηριότητα των σωμάτων. Οι κομιτατζήδες είχαν έλλειψη χρημάτων και τούς χώριζαν μεγάλες διαφορές. Τα βουλγαρικό σώματα με τις μεγάλες τους απώλειες τα προηγούμενα δύο χρόνια δεν είχαν πια κατάλληλους αρχηγούς. Επιπλέον συχνές ήταν οι προδοσίες από χωρικούς και ή παραμονή των κομιτατζήδων σε ορισμένες περιοχές είχε γίνει προβληματική. Αν και ή ελληνική προσπάθεια ήταν μικρότερη το 1907, ήταν όμως αρκετή για να αντισταθμίσει τήν εξασθενημένη βουλγαρική δραστηριότητα. Πολλά νέα σώματα ελληνικά έρχονταν σε αντικατάσταση άλλων, ή ελληνική υπόθεση όμως στηριζόταν Κυρίως στην εσωτερική οργάνωση τού τόπου και το καλό δίκτυο πληροφοριών. Στη δυτική Μακεδονία ό Τσόντος χτυπούσε τήν Όστιμα στην Καστοριά και ό Φούφας το Εμπόριο στα Καϊλάρια. Ελληνικά σώματα προσέβαλαν το Κοστενέτσι, όπου σκοτώθηκε ό Καρσάκωφ, και ό Γύπαρης με το Στέφο το Σμαρδέσι. Αλλά και οι Τούρκοι είχαν σημαντικά ενισχύσει τις δυνάμεις τους. Στο Μορίχοβο σκοτώθηκε ό Κρητικός Παναγιώτης σε συμπλοκή με στρατό (25/4/1 907) και στο Παλαιοχώρι ό Φούφας (8/5/1907). 0 Φαληρέας (Ζάκκας) είχε απώλειες στο Στρέμπενο και ένα ελληνικό σώμα με τον Τσοτάκο (Γέρμα) καταστρεφόταν στη Λόσνιτσα (16/7/1907). Όλο το χειμώνα 1907 — 1908 συνεχίστηκε ό αγώνας αμείωτος σε όλες τις περιοχές τής Μακεδονίας.
Το Φεβρουάριο τού 1908 οι Βούλγαροι προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν. Αντιπρόσωποι από διάφορες περιοχές τής Μακεδονίας συγκεντρώθηκαν στο Ρίλο, κοντά στα βουλγαροτουρκικά σύνορα, και όρισαν το Δημητρώφ (παλαιό φίλο τού Σαράφωφ) και τον Ντόρεφ (φίλο τού Γκρούεφ) αντιπροσώπους τους στη Σόφια. Καταγγείλαν το Σαντάνσκυ για δολοφόνο τού Σαράφωφ και τού Γκαρβάνωφ και αποφάσισαν να ζητήσουν τήν ανάκληση των βουλγαρικών σωμάτων από τις περιοχές εκείνες πού Έλληνες και Σέρβοι αμφισβητούσαν σοβαρά. Τα 1908 νέα σώματα ελληνικά και βουλγαρικό μπήκαν στη Μακεδονία. Ως τον Ιούλιο 1908 υπολογίζονταν σε 80 τα ελληνικά, 30 τα σερβικά και 110 τα βουλγαρικά, αλλά τα βουλγαρικό σώματα αποτελούνταν από πολύ μικρό αριθμό ανδρών.
Τον Απρίλιο τού 1908 ξαναγύρισε ό Μακρή ς στη δυτική Μακεδονία. Στο Μορίχοβο βρίσκονταν οι Καραβίτης, Νικολούδης και Πέρδικας. Ο Μακρής είχε πάρει τη θέση τού Βάρδα και γύριζε σε όλη τήν Περιοχή. Στο Όστροβο με το Ζάκκα, στο Κοστενέτσι με το Ρουμελιώτη, στο Βίτσι και το Περιστέρι, στη Νεγκοβάνη και τήν Μπελκαμένη, στις Πρέσπες και τα Κορέστια, στη Φλώρινα και τήν Καστοριά.
Στην κεντρική Μακεδονία ό Σταυρόπουλος (Κόρακας) βρισκόταν στην Περιοχή τής Νάουσας - Βέροιας από το Σεπτέμβριο 1907. Στο τέλος Ιανουαρίου αποφάσισε να μπει μέσα στη Βέροια και να εγκαταστήσει τη βάση του εκεί. Άνοιξε μια σειρά από παραπόρτια στο εσωτερικό των σπιτιών για τήν ελεύθερη κυκλοφορία στην πόλη χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Με τήν παρουσία του πήραν θάρρος οι Έλληνες. Από εκεί περιόδευε στη Νάουσα, στην Καστανιά και πέρα από τον Αλιάκμονα. Χρησιμοποιούσε και καλύβες τής λίμνης πολλές φορές για βάση του και συνδεόταν με τον Παπατζανετέα. Χτύπησε ιδιαίτερα τις καλύβες των ρουμανιζόντων στη Δόλιανη και το Σέλι.
Στην ανατολική Μακεδονία ή οργάνωση είχε στηριχθεί σε τοπικούς αρχηγούς στις Σέρρες, τήν Αλιστράτη και τη Ζίχνα, όπως ό Ζέρβας Δούκας. Στη Χαλκιδική πολλοί εξαρχικοί είχαν καταφύγει στο Άγιο Όρος από άλλες περιοχές. Χρειάστηκε ειδική προσπάθεια εκεί, ό Κόης, ό Μπουκουβάλας, ό Γαλανόπουλος, ό Παπατζανετέας και άλλοι συνεργάστηκαν στενά με το Δεσπότη Κασσάνδρας Ειρηναίο.


Πηγή: Ι. Κ. Μαζαράκης, ¨Ο Μακεδονικός Αγώνας’’, Εκδόσεις Δωδώνη.


 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com