λέξανδρος κατ τν Πλούταρχον:

Ο γρ δονν ζηλν οδ πλοτον, λλ'ρετν κα δόξαν, νόμιζεν, σω πλείονα λήψεται παρ το πατρός, λάττονα κατορθώσειν δι' ατο[…] βούλετο μ χρήματα μηδ τρυφς κα πολαύσεις, λλ' γώνας κα πολέμους κα φιλοτιμίας χουσαν ρχν παραλαβς. {5-5 κ.}

ο Φίλιππος επε στν λέξανδρο, ταν δάμασε τν Βουκέφαλο :

" πα, φάναι, ζήτει σεαυτ βασιλείαν σην. Μακεδονία γρ σ' ο χωρε." {6-8}

ο λέξανδρος θαύμαζε κα γαποσε τν δάσκαλό του ριστοτέλη :

ριστοτέλην δ θαυμάζων ν ρχ κα γαπν οχ ττον, ς ατς λεγε, το πατρός, ς δι' κενον μν ζν, δι τοτον δ καλς ζν… {8-4}

ο λέξανδρος επε στος θηναίους, μετ τ μάχη τς Χερώνειας :

λλ κα προσέχειν κέλευσε τος πράγμασι τν νον τν πόλιν, ς ε τί συμβαίη περ ατόν, ρξουσαν τς λλάδος. {13-2}

δηλαδ : ν προσέχουν πολ τ πράγματα γιατί ν κάτι το συνέβαινε στν κστρατεία κατ τν Περσν, θήνα θ εχε τν ξουσία στν λλάδα.

ο λέξανδρος πίστευε πς ατοέλεγχος εναι σπουδαιότερος π τς στρατιωτικς νίκες : λέξανδρος ς οικε το νικν τος πολεμίους τ κρατεν αυτο βασιλικώτερον γούμενος {21-7}

ο Δαρεος ταν κουσε γι τν μεγαλόφρονα τρόπο μ τν ποον λέξανδρος ντιμετώπισε τς συγγενες του, επε:

"Θεο γενέθλιοι κα βασίλειοι, μάλιστα μν μο διδοίητε τν Περσν ρχν ες ρθν αθις σταθεσαν φ' ος δεξάμην γαθος πολαβείν, να κρατήσας μείψομαι τς λεξάνδρου χάριτας, ν ες τ φίλτατα πταίσας τυχον. Εδ'ρα τς οτος εμαρτς κει χρόνος, φειλόμενος νεμέσει κα μεταβολή, παύσασθαι τ Περσν, μηδες λλος νθρώπων καθίσειεν ες τν Κύρου θρόνον πλν λεξάνδρου". {30-12,13}

δηλαδ : Εχομαι ν κερδίσω ατν τν πόλεμο γι ν μο δωθε εκαιρία ν νταμοίψω τν λέξανδρον γι τν συμπεριφορ το πέναντι στος συγγενες μου πο αχμαλώτησε. λλ κι ν κόμα χρόνος τς βασιλείας μου τελείωσε, πειδ τσι τ θέλησε θεία βούληση, μακάρι ν μν κάτσει στν θρόνο το Κύρου λλος κτς π τν λέξανδρον

όταν Παρμενίων γκατέλειψε τ πεδίο τς μάχης τν Γαυαγαμήλων, γι ν περασπίσει τς ποσκευς κα τος πηρέτες το μακεδονικο στρατο, π τν πίθεση τν Περσν, λέξανδρος επε:

Ατς οδ'ντς εναι τν λογισμν, λλ' πιλελσθαι ταραττόμενον, τι νικντες μν προσκτήσονται κα τ τν πολεμίων, ττωμένοις δ φροντιστέον ο χρημάτων οδ' νδραπόδων, λλ' πως ποθανονται καλς κα λαμπρς γωνιζόμενοι. {32-7}

δηλαδ : Σίγουρα τρελλάθηκε Παρμενίων ! δν σκέφτηκε πς ν νικήσουμε θ ποκτήσουμε κα τ σα κατέχουν ο χθροί, κι ν ττηθομε ατ πο θ πρέπει ν κάνουμε εναι χι ν σκεφθομε γι χρήματα κα δούλους, λλ πς θ πεθάνουμε νδοξα γωνιζόμενοι λαμπρς.

έλεγε λέξανδρος συγκρίνοντας τν χαλαρ ζω μ τς κακουχίες τς κστρατείας: "δουλικώτατον μν στι τ τρυφν, βασιλικώτατον δ τ πονείν". {40-2}

όταν το πρόσφεραν νερ μ τν περικεφαλαία στν ρημο, ν στρατς το διψοσε :

"ν γρ ατς πω μόνος, ναθυμήσουσιν οτοι [ο ππες]". θεασάμενοι δ τν γκράτειαν ατο κα μεγαλοψυχίαν ο ππες νέκραγον θαρρούντα κα τος ππους μάστιζον. Οτε γρ κάμνεις οτε διψν οθ' λως τος θνητος εναι νομίζειν ατούς, ως ν χωσι βασιλέα τοιοτον. {42-10}

ο φιλόσοφος νάξαρχος ξηγε στν λέξανδρο :

ν Δίκην χει πάρεδρον Ζες κα τν Θέμιν, να πν τ πραχθν π το κρατοντος θεμιτν κα δίκαιον  {52-6}.

 












 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com