Των αρχαίων τα Βαφτήσια...!!

 

Άκουγα και εγώ από φίλους και γνωστούς, ότι οι πρόγονοί μας δεν βαφτίζαν τα μωρά τους …από μωρά αλλά τους άφηναν να επιλέγουν  μόνοι το όνομά τους στην ενηλικίωση, λένε, γιατί αυτοί ήταν πιο δημοκρατικοί πιο ελεύθεροι και άλλες τέτοιες αηδίες.

Βρε ‘συ έλεγα, κάτι δεν μου κολλάει εδώ.. και πως φωνάζαν τα παιδιά δηλαδή;

-«ε.. παιδί»;;

τι παιδί; παιδί ένα ούζο;

-παιδί  να σ’ έλεγε ο Θεός;; τέσπα. Με έβαλαν στο ‘’τρυπάκι’’ οι άθλιοι οι φίλοι μου να ψάξω τι κάμαν με τα παιδιά τους οι προγόνοι, και ιδού τι βρήκα:

 

Όταν γεννιόταν το βρέφος λίγες ημέρες μετά -5 ως 10- οι γονείς του παιδιού καλούσαν συγγενείς και φίλους στο σπίτι να κάμουνε θυσίες. Ο πατέρας, (γυμνός), έπαιρνε το παιδί στα χέρια του άρχιζε να το γυρίζει γύρω από την εστία του σπιτιού (τρέχοντας),  κάτι το οποίο γι’ αυτούς είχε καθαρτικό χαρακτήρα.

Πολλοί συγγραφείς λένε πως στην ίδια γιορτή ή σε κάποια 2ρη πολύ κοντά στην 1η, έδιναν και το όνομα του παιδιού.

Από τους σύγχρονους ερευνητές (Φάλκε, Αιμ. Μιρώ, Ρισπέν, Φλασελιέρ κ.α.) που  ασχολήθηκαν με το σχετικό θέμα, μαθαίνομε πως αυτό ήταν από την εποχή του Ομήρου ακόμη. Στο λεξικό Σουΐδα γράφει πως «…τη δεκάτη τουνομα τίθενται» πράγμα με το οποίο συμφωνεί ο Ησύχιος «…δεκάτη θύομεν», όπως επιβεβαιώνει και ο Ευριπίδης στην Ηλέκτρα του, 1126, («…δεκάτη σελήνη παιδός ως νομίζεται»).

Ο Ισαίος στο ‘’περί του Πύρρου κλήρου’’, 30 και 34, μεταφέρει τα λόγια των θείων του Πύρρου, οι οποίοι ήσαν παρόντες  στην τελετή της δεκάτης ημέρας όπου ο πατέρας κάποιου παιδιού (συγγενούς του Πύρρου) έδωσε το όνομα του παιδιού σε αυτήν την τελετή.

Ο Αριστοφάνης στις όρνιθές του, 922-923, γράφει για την βάπτιση της κόρης του σε ίδια ηλικία, ενώ ο Αριστοτέλης ο οποίος διαφοροποιείται ως προς την ημέρα λέει το εξής ασύλληπτο: «…τα πλείστα δ’ αναιρείται προ της εβδόμης διό και τα ονόματα τότε τίθενται, ως πιστεύοντες ήδη μάλλον την σωτηρία», που πάει να πει: …ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ ΗΜΕΡΑ, ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΔΙΔΟΝΤΑΙ ΤΟΤΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ….

 

Η πλάκα είναι ότι σε όποιους από τους απαράδεκτους, βλαμένους, αλλοπρόσαλους  (με τις ιδέες περί ελευθερίας των αρχαίοιδων, ελευθέρας βουλήσεως, αηδιογραφίας των κ.λπ, κ.λπ) που με βάλαν στο ψάξιμο με τις παπαρολογίες τους αυτές  το είπα, η πρώτη τους αντίδραση ήταν: «Ε ναι ρε μλκ, αφού όλα από εμάς τα έκλεψαν»….

 

Ε τώρα… το βαμάς κύριε πρόεδρε;;;;

 

Υ.Γ. Αϊντε βρε παιδιά, ψάξτε κ εσείς να βάλουμε όλοι μαζί ένα χεράκι, ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΒΛΑΚΙΕΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…



 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com