Ο Ρωμανός του Ματζικέρτ 
 

Ρωμανς Δ' Διογένης, ταν πρτος Ατοκράτορας το Βυζαντίου πο ντιστάθηκε κα νίκησέ τους, πρωτοεμφανιζόμενους τότε στν Μικρ σία, Τούρκους. ψηλόβαθμος ξιωματικς το Στρατο, νέβηκε στν Θρόνο το Βυζαντίου μ ναν κα μόνο στόχο: ν ξουδετερώσει τν κίνδυνο πο διέτρεχε Ατοκρατορία, π τ λα τν στεππν, τος Τούρκους. Στάθηκε ναντίον το κλίματος τς γενικς διαφορίας γι τς προκλητικς νέργειες τν Τούρκων, κλίμα πο διαμορφώθηκε κα συντηρήθηκε π τν Μιχαλ Ψελλ -πρωθυπουργό, πουργ ξωτερικν, πουργ οκονομικν, πουργ μυνας, φιλόσοφο κα (ρχι)σύμβουλο τς Ατοκράτειρας- κα μερικος συγκλητικος κόμη (πολιτικ κα διανόηση δηλαδή). ναδιοργάνωσε τ διαλυμένο στρατ κα τέθηκε π κεφαλς κστρατειν γι τν πώθηση τν Τούρκων πρς τν νατολή. Τ διεφθαρμένο κατεστημένο τς Κν/πόλης μως πέσκαπτε, προδοτικά, συνεχς τ ργο το μαχητ Ατοκράτορα. ποκορύφωμα τς προδοσίας του : στ ποφασιστικ μάχη το Μαντζικρτ τ 1074 μ.Χ. (δαφος τς ρμενίας), κα ν Ατοκρατορικς Στρατς νικοσε, γις το προδότη Καίσαρα ωάννη, πο διοικοσε να στρατιωτικ τμμα στ δεύτερη γραμμ το μετώπου, προκάλεσε μ τς κινήσεις του πανικ στ στράτευμα τ ποο τάκτως ποχώρησε. Ρωμανς συνελήφθη τραυματισμένος π τος Τούρκους. Το συμπεριφέρθηκαν καλ κα δέχτηκαν ν τν νταλλάξουν μ λύτρα π τν Πόλη. Στ δρόμο τς πιστροφς μως, Ρωμανς συνελλήφθη π συνομτες ο ποοι κα τν τύφλωσαν ! Πέθανε μετ π λίγο καιρ μέσα σ φρικτος πόνους ατς γνς κα τόσο προδομένος Ατοκράτορας μ τ ψηλ ράματα.

ς φήσουμε μως τώρα, τν πέννα το Κώστα Κυριαζ ν μς περιγράψει τ τί σκέφτονταν Ρωμανς γι τν κίνδυνο π τος Τούρκους κα τν φησυχασμ στν Πόλη:

"Πίστη… Τί εναι πίστη; Εναι κενο πο σ κάνει ν ξεχωρίζεις π τος πολλούς, εναι κενο πο δν σ φήνει ν συχάσεις, εναι κενο πού σου κλείνει τ ατι στ τραγούδι τν σειρήνων πο σ καλον ν ποταχτες, ν πς σύμφωνα μ τος πολλούς, ν συγκατανεύσεις στ σα δν πιστεύεις δίκαια κα σωστά, ν'κολουθήσεις τ φορά το νέμου. Θεέ μου, πόσες φορς μονάχος δν επα μέσα μου : Ρωμαν εσαι τρελλός, πς ν'ναστήσεις κάτι πο εναι πεθαμένο, πς μονάχος σου ν μπνευστες γιατί σ πνίγει διαφορία τν λλων. Πς ν'λλάξεις τ ζω πο τόσα χρόνια συνήθισαν ο πολλοί. Πς ν τος πείσεις πς δν ρκον τ πλούτη τς Βασιλεύουσας, πς κι ατ θ πεθάνει ταν πάψει ν τν τροφοδοτε Μικρασία. Πς μ τ παράδειγμά σου ν παρασύρεις τ μάζα κι ν ατ στν ρχ νθουσιάζεται, μ'σα τς λς κα σ πευφημε κα σ λέει σπουδαο, μως στερα ταν λθει σειρά της ν σ'κολουθήσει στοχάζεται, δειλάζει κα κατόπι ρχίζει τ μουρμουρητ κα τς περισσότερες φορς σ κακίζει κα σ λέει λίθιο κα νειροπαρμένο κα σ χλευάζει, χι γιατί δν πιστεύει, λλ γιατί πρέπει ν βρε κάποια δικαιολογία γι ν μ πάρει τν διο μ σένα δύσκολο δρόμο πο μπορε ν δηγήσει ετε στν τελικ νίκη ετε στ θυσία ετε σως κα στν προσωπικ καταστροφή." σλ 222

Τραυματισμένος στ μάχη το Μαντζικρτ Ρωμανς παντ στς παραινέσεις στρατιώτη ν πέσει κάτω γι ν μν τν δον ο Τορκοι:

" χι, νας ατοκράτορας, κόμα κα νικημένος, κόμα κα λαβωμένος, δν σέρνεται ποτέ, πάντησε περήφανα κα κανε ν σηκωθε." σλ 420

 


Επικοινωνία : karipidis@e-istoria.com
 

Η Ηλεκτρονική Ιστορία της Ελλάδος

copyright 2009 e-istoria.com